တနင်္ဂနွေနေ့တွင် အော်ပရေတာက ရောက်ရှိချိန်မှ စနစ်ပိတ်သည်အထိ ဘာလုပ်သလဲ?

ကင်မရာရိုက်ကွင်း frame ချခြင်း၊ အသံပို့လမ်းကြောင်းချိတ်ခြင်း၊ ကင်မရာပြောင်းခြင်းကဲ့သို့ သီးခြားကျွမ်းကျင်မှုများကို တစ်ခုချင်းလေ့လာရန် လွယ်ပါသည်။ သို့သော် ထုတ်လွှင့်မှုအောင်မြင်မအောင်မြင်သည်မှာ တနင်္ဂနွေတိုင်း ဤကျွမ်းကျင်မှုများကို လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုတည်းအဖြစ် ဘယ်အစီအစဉ်နှင့် ဘယ်လောက်ဂရုစိုက်ပြီး ပေါင်းစည်းသလဲပေါ်တွင် အများကြီးမူတည်ပါသည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် ထုတ်လွှင့်မှုမတိုင်မီ၊ ထုတ်လွှင့်နေစဉ်နှင့်ပြီးနောက် အော်ပရေတာလုပ်ဆောင်သည့်အရာများ၊ ဤအစီအစဉ်ကို အပတ်စဉ်မပြောင်းဘဲ ထပ်လုပ်သင့်သည့်အကြောင်းကို ဖော်ပြပါမည်။

ဤသင်တန်းတွင် နောက်ပိုင်း signal သွားမည့်အစဉ်အတိုင်း စနစ်ကိုစတင်ရန် အကြံပြုပါသည်။ ပထမကင်မရာများ၊ ထို့နောက် အသံ source၊ နောက်ဆုံးတွင် ကွန်ပျူတာနှင့် software ဖြစ်သည်။ ကင်မရာကိုဖွင့်ပြီး ခန်းမဘက်ညွှန်လိုက်သောအခါ အလင်းအသစ်နှင့်ကိုက်ညီရန် automatic white balance နှင့် focus အတွက် ခဏလေးအချိန်ပေးသင့်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာသော အမြန်စစ်ဆေးချက်သာဖြစ်ပြီး သီးခြား warm-up time မဟုတ်ပါ။ ဤစတင်မှုအစဉ်၏အကြောင်းရင်းမှာ လက်တွေ့ကျသည်။ ကွန်ပျူတာနှင့် software ကိုအရင်ဖွင့်လျှင် capture device က မရှိသေးသော signal ကိုရှာနေနိုင်သည်။ သေးငယ်သောအရာဖြစ်သော်လည်း အော်ပရေတာက ပြီးခဲ့သည့်တနင်္ဂနွေနေ့နည်းတူ အရာအားလုံးလုပ်မည်ဟု ယုံကြည်နိုင်သင့်သည့်အချိန်တွင် မလိုအပ်သောသံသယဖြစ်စေသည်။

ရုပ်ပုံနှင့်အသံ ချိတ်ဆက်ပြီးလည်ပတ်နေသောအခါ ကွန်ပျူတာကိုဖွင့်ပြီး software ကို နောက်ဆုံးဖွင့်ပါ။ ဤအချိန်တွင် အော်ပရေတာသည် သီးခြားပစ္စည်းများအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ ကြည့်ရှုသူထံရောက်တော့မည့် ရုပ်ပုံနှင့်အသံတစ်ခုတည်းအဖြစ် ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုလုံးကို ပထမဆုံးမြင်ရသည်။

မည်သည့်အရာကိုမျှ မပို့မီ ရုပ်ပုံနှင့်အသံကို ကြည့်ရှုသူမြင်နေမည့် program တွင်မဟုတ်ဘဲ preview တွင်စစ်ဆေးရသည်။ ဤကွာခြားချက်က အရေးကြီးသည်။ Preview သည် အော်ပရေတာ၏ကိုယ်ပိုင်နေရာဖြစ်ပြီး အမှားတစ်ခုကို သတိထားမိလျှင် အခြားမည်သူမျှ မမြင်ရပါ။ ရုပ်ပုံ၏မှန်ကန်သော frame နှင့်ကြည်လင်မှုကိုစစ်သည်၊ အသံကို နားဖြင့်သာမဟုတ်ဘဲ meter တွင်စစ်သည်၊ event ကိုပရိသတ်အတွက်မဖွင့်မီ stream connection တည်ငြိမ်မှုကို အတည်ပြုသည်။

ရုပ်ပုံက “အများအားဖြင့်ကောင်းတယ်” ဟု ကျင့်သားရနေပြီး အလျင်လို၍ preview စစ်ဆေးမှုကိုကျော်သွားသော အော်ပရေတာတစ်ဦးကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ပြီးခဲ့သည့်အပတ်က သန့်ရှင်းပြီးနောက် ကင်မရာသည် အနည်းငယ်စောင်းနေပြီး ပထမဆယ်မိနစ်တွင် ဟောပြောသူကို စောင်းနေသောရိုက်ကွင်းဖြင့် ကြည့်ရှုသူများထံပို့လိုက်ရသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပြီးနောက် preview စစ်ခြင်းကို အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ရွေးချယ်မှုမဟုတ်ဘဲ ခြွင်းချက်မရှိသောစည်းမျဉ်းအဖြစ်ထားသင့်ပါသည်။

ထုတ်လွှင့်မှုလည်ပတ်နေသည်နှင့် အော်ပရေတာ၏အာရုံကို အသံအတိုးအကျယ်၊ ရုပ်ပုံအကြောင်းအရာနှင့် connection တည်ငြိမ်မှုဟူသော အရာသုံးခုအကြား ခွဲထားရသည်။ ၎င်းတို့ကို နောက်ကွယ်တွင်အဆက်မပြတ်စောင့်ကြည့်ရသော်လည်း အမြဲလုပ်ဆောင်စရာမလိုပါ။ ပုံမှန်အခြေအနေမှတစ်ခုခုကွာသွားလျှင် တုံ့ပြန်ရန်အသင့်ရှိဖို့သာလိုသည်။

ကင်မရာပြောင်းခြင်းသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်ရသောတစ်ခုတည်းသော တက်ကြွဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုပင် ရိုးရှင်းစွာထားသင့်သည်။ အခုပြောင်းမလား၊ မပြောင်းဘူးလားဖြစ်သည်။ ဟောပြောချက်တွင် သဘာဝအနားယူချိန်တွင်သာ ရှားရှားပါးပါးပြောင်းရပြီး၊ ဝတ်ပြုဂီတတွင် ဂီတအလှည့်အပြောင်းများ၌ ပိုမကြာခဏပြောင်းရသည်။ ကင်မရာနှစ်လုံးထိန်းချုပ်မှုကို ရုပ်ပုံကိုယ်တိုင်တိုက်ရိုက်စဉ်းစားစရာမလိုဘဲ အချိန်ကိုသာစဉ်းစားရအောင် မည်သို့တည်ဆောက်ထားသလဲကို ယခင်ဆောင်းပါးတွင် ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ သို့သော် သဘောတရားက ဤနေရာတွင်ပင်ပေါ်လာသည်။ အော်ပရေတာက ချက်ချင်းကြံဆရမည့်အရာနည်းလေ၊ ထုတ်လွှင့်မှုက ကြည့်ရှုသူအတွက်ပိုတည်ငြိမ်လေဖြစ်သည်။

ထုတ်လွှင့်မှုကို စတင်သကဲ့သို့ပင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိအဆုံးသတ်ရသည်။ အစီအစဉ်ကို ဓမ္မသီချင်းအလယ် သို့မဟုတ် ကြေညာချက်အလယ်တွင် မဖြတ်ပစ်ရပါ။ Stream ကို ရပ်မတိုင်မီ ခဏတည်ငြိမ်စေရန်အချိန်ပေးပါ။ ဥပမာ စက္ကန့်အနည်းငယ် wide shot ငြိမ်ငြိမ်ထားနိုင်သည်။ ထို့နောက်မှ ပစ္စည်းများကိုပိတ်ပြီး ဤနေရာတွင်လည်း စတင်မှုအစဉ်ကိုပြန်လှန်ရန် အရေးကြီးသည်။ ပထမ software နှင့်ကွန်ပျူတာ၊ ထို့နောက် အသံ source၊ နောက်ဆုံးကင်မရာများဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် အခြားမည်သည့်အရာမှမလက်ခံတော့သည့် signal ကို ပို့နေသေးသောစက် မကျန်တော့ပါ။

ထုတ်လွှင့်ပြီးနောက် မိနစ်အနည်းငယ်ကို အမြန်စစ်ဆေးရန် ဖယ်ထားသင့်သည်။ Recording မှန်ကန်စွာသိမ်းပြီးသလား၊ viewer count သို့မဟုတ် feedback တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာရှိသလား၊ နောက်တစ်ကြိမ်အတွက် စက် သို့မဟုတ်ကြိုးတစ်ခုခု ထူးဆန်းသောနေရာ၌ ကျန်ခဲ့သလားကိုစစ်ပါ။ အသံခဏပြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် scene ပြောင်းရန်မေ့ခြင်းကဲ့သို့ သေးငယ်သောကွာခြားချက်ရှိခဲ့လျှင်ပင် နောက်တနင်္ဂနွေအထိစောင့်မည့်အစား မှတ်ဉာဏ်လတ်ဆတ်နေစဉ် ချက်ချင်းရေးမှတ်သင့်သည်။

တစ်ခုလုံးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိထပ်လုပ်ခြင်း—တူညီသောအစဉ်၊ တူညီသောစစ်ဆေးချက်များ၊ တူညီသောစတင်ခြင်းနှင့်အဆုံးသတ်ခြင်း—သည် အရာများကို ပိုပျင်းစရာဖြစ်စေရန်မဟုတ်ပါ။ အော်ပရေတာ၏အာရုံကို ထုတ်လွှင့်မှုအကြောင်းအရာပေါ်တွင်ထားသင့်သည့်အချိန်တွင် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာဆုံးဖြတ်ချက်အရေအတွက်ကို လျှော့ချပေးရန်ဖြစ်သည်။ စတင်မှုအစဉ်၊ စစ်ဆေးချက်များနှင့် စနစ်ပိတ်နည်းက အမြဲတူနေလျှင် ပုံမှန်ပုံစံမှ ထင်ရှားစွာကွာသွားသောကြောင့် မူမမှန်မှုတစ်ခုကိုချက်ချင်းသတိထားမိနိုင်သည်။ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်က ရှိနေသူ သို့မဟုတ် အချိန်ရသလောက်အပေါ်မူတည်၍ အပတ်တိုင်းပြောင်းလျှင် တနင်္ဂနွေတိုင်း အစမှပြန်စဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး အမှားဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှော့မည့်အစားတိုးစေသည်။

ထို့ကြောင့် အရေးပါသူတစ်ဦးက အဆင့်တိုင်းကိုလမ်းညွှန်ရန်မလိုဘဲ လေ့ကျင့်ထားသောစေတနာ့ဝန်ထမ်းတိုင်းက တစ်ဦးတည်းလိုက်လုပ်နိုင်အောင် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို ရေးထားသင့်ပါသည်။